Omuz subluksasyon askısı, inme sonrası yerçekimi etkisiyle humeral başın eklem yuvasından hafifçe ayrılmasını önler. İdeal konumlandırma, ağrı gelişimini yavaşlatır ve erken mobilizasyon sırasında omuz çevresi dokularının aşırı gerilmesini engeller. 
Kalıcı omuz donukluğu veya ciddi üst ekstremite ödemi olanlarda askı tek tedavi olarak yeterli değildir; kombine fizyoterapi gerekir.

Kullanıcı oturur pozisyondayken, geniş gövde bandı göğüs çevresinden geçirilir, kol askısı bölümü ise önce dirsekten geçerek ön koldan destek alacak şekilde ayarlanır. Velkro kavuşum noktası köprücük kemiğinin biraz altında kalmalıdır ki boyun derisi tahriş olmasın. 
Çıkarma sırasında sırası bozmamak önemlidir; önce ön kol kemeri, sonra gövde bandı çözülür.

Akut inme fazında askı, uyanık olunan sürenin yarısında (yaklaşık dört-altı saat) takılı kalmalıdır. Gün içinde yapılan her fizyoterapi seansı öncesinde çıkarılması, aktif-yardımlı hareketlere izin verir ve proprioseptif geri bildirimi güçlendirir. 
Gece kullanımı genellikle önerilmez; omuz ağrısı uykuyu bölüyorsa hafifçe dolgun bir yastıkla desteklenebilir.

Pamuklu kayışlar haftada iki kez, elde 30 °C’yi geçmeyen suyla yıkanır, sıkılmadan sererek kurutulur. 
Metal toka ve bağlantı halkaları nemli bezle silinip iyice kurulanmalıdır; pas başlangıcı görülürse tokalar değiştirilmelidir. 
Velkro dişlerinin arasına toz biriktiğinde yumuşak diş fırçası bastırmadan tarama yaparak lifleri açığa çıkarır.

Askı takarken yüksek bir sehpanın üzerine kolu desteklemek giyinme işleminizi kısaltır. 
Boyun bölgesinde sürtünme önlemek için ipek benzeri kaygan yakalı bir tişört tercih edilebilir. 
Kol altı bölgesi hava almadığından nem tutucu pudra kullanmak pişik riskini azaltır. 
Askıdayken yürürken elin cebin dışında tutulması, omuzda çekme hissini hafifletir.