Düşme korkusu çoğu kişide ikinci bir düşüşü önlemek yerine hareketten kaçınmaya, kasların zayıflamasına sebep olur.
Hareketsizlik korkudan daha tehlikelidir.
Korku-kaçınma döngüsü adım adım kırılarak güven duygusu yeniden inşa edilmelidir.

Bir düşme yaşandıktan hemen sonra bellek ağrı ve şaşkınlık hissini depolar.
Ağrıyı hatırlayan beyin dengeyi tehdit olarak algılar ve bedeni daha az hareket etmeye yönlendirir.
Her gün az az eksilen kas gücü birkaç hafta içinde gözle görülür dengesizliğe dönüşür.

Döngüyü durdurmak için önce küçük ve güvenli hareket deneyimleri oluşturmak gerekir.

Güvenli bir alan seçin.
Bu alan mutfak tezgâhının önü veya yatak kenarı olabilir. 
İlk gün otuz saniye dik durarak başlayın. Bu süre içinde dengede kaldığınızı hissettiğinizde korku düzeyinizi sıfırdan ona kadar bir ölçekle puanlayın.
İkinci adımda yine aynı noktada beş küçük yan adım atın ve otuz saniye bekleyin. 
Kolçaklı bir sandalyede on kez yavaşça oturup kalkın. 
Bu uygulaması birkaç dakika süren üç aşamayı her gün tekrarlayın.
Korku puanınız üç gün art arda üçün altına düştüğünde aynı çalışmayı koridorda tekrarlayın.

Yemek masasında 10 tekrarlı otur-kalk,

Tezgâha hafif dokunarak 30 saniye topuk-parmak yürüyüşü,

Duvar boyunca yan yan onar adım sağa-sola atmak gibi kas ve denge alıştırmalarını da durumunuza göre rutininize ekleyebilirsiniz.

Günün sonunda yapılan hareketler ve hissedilen korku puanı bir deftere yazılırsa ilerleme somut hale gelir. Pazartesi günü on adım attığınızda korku puanı yedi iken cuma günü aynı adım sayısında puanın dörde düşmesi güven artışını açıkça gösterir. Sayılar küçüldükçe güven duygusu büyür.
Refakatçinin kronometre tutup “bitmesine on saniye kaldı” gibi sözlü geri bildirim vermesi beklentiyi yönetir ve kaygıyı azaltır. 

Aşağıdaki durumlarda profesyonel yardım almak gerekir:
İki haftalık deneme programına rağmen korku puanları belirgin biçimde düşmüyorsa,
Düşme anı zihinde canlı biçimde canlanıyor ve çarpıntı ya da terleme tetikliyorsa,
Uyku düzeni bozulmuş ve gece uyanmaları artmışsa,
Böyle bir durumda fizyoterapist, ergoterapist, klinik psikolog desteği düşünmelisiniz.