Yerde kalan kişiyi bakıcı desteğiyle güvenle ayağa kaldırmak/oturtmak; omuz–bel sakatlanmalarını önlemek amacıyla bu önerileri uygulayabilirsiniz.

Bakıcı önce düşen kişinin nefesini, baş dönmesi veya yoğun ağrı olup olmadığını sormalıdır. Yanıtlar olumsuzsa ve açık kanama yoksa kalkışa geçilir; aksi durumda kişi yan yatış pozisyonunda bırakılır ve profesyonel yardım çağrılır.

Yakınlarınızda sabit mobilya varsa mümkün olduğunca yakına getirilir, kişi elleriyle bu sabit noktaya tutunur, bakıcı da arkasından kalçayı destekleyip sabitleyerek dengeler.

Diz altına konmak üzere katlanmış havlu ya da ince minder hazırlanması önerilir. 

Transfer kemeri kalça hizasından bel çevresine takılır; kemer parmakla altına yarım santimetre girilecek sıkılıkta olmalıdır.

Kişi sırtüstü ya da yüzüstü ise bakıcı omuz ve kalça bölgesinden destek verip yan yatışa çevirir. 

Bakıcı, kişiyi destekleyerek yavaşça oturur pozisyona getirir. 

Kemerin arkasından kavrayarak öne eğilmeyi yönlendirir, kişi elleriyle zeminden destek alarak emekleme pozisyonuna geçer. 

Minder, yerde kalacak dizin altına yerleştirilir (hangi taraf diz üstünde dururken daha rahatsa onu yerde bırakın). 

Daha güçlü veya ağrısız taraf ayakla öne adım atıp tabanı yere tam bastırıldığında kişi yarım diz çökmüş pozisyon geçer.

Bakıcı öndeki elini kemere, diğer elini omuz başına koyar; “hazırım” işareti alınca birlikte yavaşça sandalyeye doğru yarım dönüş yapılır. 

Gövde hafif öne eğilir, burun ile öndeki diz aynı hizada tutulur. Bakıcı kemeri yukarı – geri yönde nazikçe çekerek kişiyi ayakta dizleri yarı düz konuma yükseltir.

Kişi sandalye oturağına temas edince bakıcı kemeri bırakmadan yavaşça oturmasına rehberlik eder. 

Kalçalar sandalyeye tam oturduğunda ayak tabanlarının yere düz basması sağlanır; ardından kemer çözülür.

⚠️  Hareket sırasında bakıcı dizlerini bükük, sırtını dik tutarak kendi belini koruyabilir.

Tutarken çekişi omuzdan değil kalçaya yaklaştırarak, yukarı-yakına doğru verin; koltuk altından ya da dirsekten tutmaktan kaçının.

Kemer parmak uçlarıyla değil avuçla kavranmalı; ince tutuş kemerin kaymasına yol açar.

Oturma yüzeyine sert minder eklemek ikinci denemeyi kolaylaştırır.

Diz titremesi başladığında birkaç derin nefes aldırıp adımı tekrarlamak güveni artırır.

Transfer kemeri yoksa kalça çevresi en güvenli tutma noktasıdır. Pantolonun bel kemeri sağlamsa iki yanından genişçe kavrayın. 

Bir bakıcı düşenin arkasına geçer, dizlerini bükerek çömelir ve bir kolunu kişinin koltuk altından geçirip göğsün önünden kavrar. 

Diğer bakıcı diz ve kalça yanına konumlanır, kemer veya pantolon belinden geniş bir şekilde tutar.

“Bir-iki-üç” komutu verildiğinde arka bakıcı gövdeyi dikleştirirken yan bakıcı kalçayı yukarı ve sandalyeye doğru yönlendirir; kişi yarı ayakta dengeye gelince kontrollü olarak sandalyeye oturtulur. 

Göğüste sıkışma, solukta hızlanma, kalça-omuz bölgesinde keskin ağrı veya ani soluklaşma görülürse kalkış denemesi bırakılır; kişi yan yatışta başı minderle desteklenerek rahat ettirilir, gerekiyorsa tıbbi yardım çağrılır.